عشق نافرجامچه روح لطیفی دارد مهربانیتگویا پیله ابریشمیست تنیده بگرد دلمپاهایم عزم رفتن دارداین چه گره ایست بردلمبوی تنت مشامم را افسارزده استگمان میبرم که رفته امچه میگویی که رفته امدیریست که در خاک درت گرفتار مانده امبرق نگاهت برده هوش از سرموباز خیالی و مهتابی و برکه پرابیوباز نگاهی ....آهی

عشق نافرجامچه روح لطیفی دارد مهربانیتگویا پیله ابریشمیست تنیده بگرد دلمپاهایم عزم رفتن دارداین چه گره ایست بردلمبوی تنت مشامم را افسارزده استگمان میبرم که رفته امچه میگویی که رفته امدیریست که در خاک درت گرفتار مانده امبرق نگاهت برده هوش از سرموباز خیالی و مهتابی و برکه پرابیوباز نگاهی ....آهی

عشق نافرجامچه روح لطیفی دارد مهربانیتگویا پیله ابریشمیست تنیده بگرد دلمپاهایم عزم رفتن دارداین چه گره ایست بردلمبوی تنت مشامم را افسارزده استگمان میبرم که رفته امچه میگویی که رفته امدیریست که در خاک درت گرفتار مانده امبرق نگاهت برده هوش از سرموباز خیالی و مهتابی و برکه پرابیوباز نگاهی ....آهی

بهم اطمینان بده که خوب غذا میخوری...بهم اطمینان بده که خوب زندگی میکنی...بهم اطمینان بده که خوشبختش میکنی....چرا هنوزم دوست دارم،وقتی تو هیچ وقت منو ندیدی؟

آدمهاي صبور يکباره ترکتان ميکنند آن هم وقتي کهسخت مشغول اولويت هایغير از آنها هستيدبا يک لبخند سرد براي هميشه ميروندو جاي خاليشان برايهميشه يخ ميبنددآدم هايي که صبور هستندشايد بودنشان خيلي معلوم ن

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاستمنزل آن مه عاشق کش عیار کجاستشب تار است و ره وادی ایمن در پیشآتش طور کجا موعد دیدار کجاست

گراهام بـــل عــــزیز! تلفنی که زنـــگ نمی خورد که نیـــازی به اخــــتراع نداشت!! حوصـــله ات ســـر رفته بود چــــسب قلـــــب اختراع می کردی می چسباندیم روی ایـــن ترک های قلب صاحب مـــــرده مان و غص

دردناک ترین جدایی ها آنهایی هستند که، نه کسی گفت چرا و نه کسی فهمید چرا !

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم, میرود وآن دل که با خود داشتم با دلستانم میرود من ماندهام مهجور از او بیچاره و رنجور از او گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود

    بی تو مهتاب شبی ، باز از آن کوچه گذشتم  همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم  شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم  شدم آن عاشق دیوانه که بودم ! 

عــاشـق شـכטּ ᓄــرگ ᓄــغزیست بـــعـכ از آטּ بـہ نــاچار ᓆـلبت اهـــــכا ᓄـــے شوכ

چه فایده داره زندگی کردن تو دنیایے که تو توش نباشیییییییـیے

وقتی من شکستم کسی پشتم نبود

گراهام بـــل عــــزیز! تلفنی که زنـــگ نمی خورد که نیـــازی به اخــــتراع نداشت!! حوصـــله ات ســـر رفته بود چــــسب قلـــــب اختراع می کردی می چسباندیم روی ایـــن ترک های قلب صاحب مـــــرده مان و غصـــه زنـــگ نخوردن تلفـــــنی که اختراعش نکرده ای را نمی خوردیم!

بی تو مهتاب شبی ، باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم !

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد یا بخت من طریق مروت فروگذاشت یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد